De Wondere Wereld

Dé Borrel

Woensdagavond 14 mei was het dan zover, de lenteborrel op gezamenlijk initiatief van Consul Generaal Jan-Jaap van de Velde en Galería Sjer. Hét startsein voor wat belooft de drukste periode in het nog prille bestaan van onze galerie te worden. Want de aankomende weekenden volgen ook nog eens de Europese Nacht van het Museum en de open galerieroute in de oude binnenstad!

De Lenteborrel dus...

De aanleiding was het ontluiken van de blaadjes aan de bomen en het doel was het kunstminnende deel van de Nederlandse Gemeenschap bekend te maken met onze galerie. Want toeristen lopen, aangemoedigd door onze bordjes, vanzelf wel binnen, maar het opbouwen van een vaste clientèle, dat is belangrijker en ook lastiger.

Na in goed overleg met de heer Van de Velde een datum te hebben geprikt, startten de voorbereidingen. Ruim 80 gasten ontvingen een uitnodiging en samen met Ellen en Josefina van het consulaat gingen wij aan de slag met het huren van statafels, het regelen van personeel en het inslaan van hapjes en drankjes.

Al rond de klok van vijven waren alle voorberidingen dusdanig ver afgerond dat Helmi en ik het glas konden heffen op een goede afloop. Het moest alleen nog droog blijven, want de weergoden zijn de drooggevallen stuwmeren in de regio goed gezind, ofwel, het regent vrij veel en vaak de laatste weken.

Iets na zevenen druppelden dan niet de eerste regen, maar gelukkig wél de eerste gasten binnen, en rond de klok van half elf werd de lenteborrel met luide en kraakheldere stem door een aanwezige tenor uitgeluid met het zingen van de eerste en laatste regel uit de Mattheüs-Passion.

In de tussengelegen uren zijn alle gasten in de watten gelegd door Anoek, Geertje, Martine en Christoph. Zo vloeide de cava rijkelijk en smaakten de deels zelfgemaakte hapjes erg goed. Alhoewel Helmi en ik, samen met Jan-Jaap en Jean van de Velde ons toch vooral bezig hielden met de aanwezige gasten, daarmee de meeste pinxtos aan ons voorbij laten gaand.

Na alle gasten te hebben uitgezwaaid en alles te hebben opgeruimd hebben Helmi en ik op de stoep voor ons huis het laatste bodempje uit een overgebleven fles opgedronken. Het was een mooie en gezellige avond, en op een enkel spatje na is het drooggebleven. Een goede investering was het ook, een investering in naamsbekendheid en er waren veel geïnteresseerde gasten, die wellicht snel terugkomen om in alle rust te beslissen. Want hoewel we hadden gehoopt op een nog grotere opkomst, was het wel weer te druk om het werk van Sjer Jacobs rustig van een afstandje te bekijken.

Een mooie kans hiervoor is bijvoorbeeld door in de galerie te komen dineren; in een artistieke omgeving met een klein gezelschap culinair in de watten gelegd worden! Maar ook aanstaande zaterdagnacht al, want dan zijn onze deuren tot middernacht geopend voor de Europese Nacht van het Museum en de Open Galerieroute!

Aliens!

Internet zit er vol mee. Kleine groene wezentjes met spitse oren, enorme zwarte glimmende ogen en lange slanke vingers. Marsmannetjes en venusvrouwtjes. Iedereen weet dat ze er zijn, dat ze bestaan, maar je ziet ze nooit, geen hard bewijs, geen contact of respons op al onze oproepen!

Ze surfen wat door het digitale heelal en blijven bij tijd en wijlen hangen in jouw wereld, jouw wondere wereld en kijken wat rond, komen te weten wat ze willen weten en zijn weer weg, zonder ook maar een spoor achter te laten. Viavia hoor je wel dat ze af en toe opduiken in de wondere wereld. Soms vertellen ze het zelfs door aan vriendjes- of familiealiens, die dan ook je wereldje komen bezoeken.

Ondertussen zet jij in je wondere wereld alles klaar waar zij voor komen. Puur omdat je het leuk vindt om het klaar te zetten, om ze te geven wat ze willen en ook omdat je het leuk vindt dát ze langskomen...

Jouw echte werled is op het moment namelijk gemiddeld zo'n 1.500 kilometer zuiderlijk gelegen dan dat van de aliens en je vindt een beetje informatie wel op zijn plek. In principe geven wij alles gewoon omdat we het leuk vinden, geheel vrijblijvend voor een ieder die er oren naar heeft, maar een beetje feedback is ook altijd leuk!

Lezers, aliens, welkom in de wondere wereld van Helmi en Pol. We weten dat jullie er zijn, we come in peace and mean no harm. Geef eens een teken van leven... dat vinden we stiekem best leuk.

Maar we hebben altijd nog de foto's...

Een foto zegt meer dan 1000 woorden. Hoeveel zeggen 3 foto albums met in totaal meet dan 170 foto's dan, 170.000 woorden? Daarmee willen we jullie natuurlijk niet vermoeien.

Om een lang verhaal kort te maken, we hebben nieuwe foto's geüpload...

Het gevoel van thuis

Voor 4 daagjes hadden we even 'het gevoel van thuis' in huis. Samen genieten, samen niks doen, samen shoppen, samen leuke dingen doen, samen eten en niet te vergeten samen naar een concert in Palau de la Musica.

Wat is het toch fijn om af en toe een vertrouwd gevoel in Barcelona te hebben. Mam, het was heerlijk om je hier te hebben die paar daagjes.

Het concert in Palau de la Musica was op en top genieten. De tickets, van te voren door Pol gekocht, lieten naar ik dacht niets te raden over. De vier jaargetijden van Vivaldi. Echter werd ik blij verrast door het programma van voor de pauze. Het clarinet concert van Mozart. Mooier kon het niet meer worden. Met de ogen dicht, wat eigenlijk best zonde is gezien de prachtige ambiance van Palau de la Musica, speelde ik in mijn gedachten het gehele clarinet concert mee.

Op naar het concert!

Geniet even mee met een klein stukje Mozart.

Koninginnedag 2008

Het lijkt alweer een tijd geleden, vorig jaar nog voeren wij over de Utrechtse grachten om onder het genot van een glaasje rosé te genieten van Koniginnedag 2007. Dit jaar werd het een totaal andere beleving, namelijk Koniginnedag in Barcelona

Een paar dagen voor 30 april, de 'verjaardag' van ons staatshoofd in Nederland, kregen we eerst nog bezoek van Tessa en Gerben, onze vrienden uit Tilburg die wij overigens op Spaans grondgebied leerde kennen. Na aankomst werd een middagje ontspannen in het park met een goed gevulde koelbox om vervolgens de dagen erna mee te gaan fietsen, te winkelen en te dineren in het prachtige restaurant El Xalet boven op de Montjuïc. Het was op en top genieten van het heerlijke eten en het fantastische uitzicht over de stad. Helaas hebben we Tessa en Gerben dinsdag aan het einde van de dag weer uitgezwaaid, we vroegen of ze niet wat langer wilden blijven, maar ja..wat denk je nou zelf? Mss moet ik dan maar dat versje ook uit mijn hoofd leren van Tessa : "als ik wat wil vertellen....dan kan ik altijd bellen'. De woorden van dochterje Pien bij het afscheid in Nederland.

Op woensdag 30 april ontwaakte ik uit een diepe slaap en pas nadat de hele ochtend verstreken was, realiseerde ik mij dat het Koniginnedag was. Het was mij even ontschoten, want natuurlijk niet zo heel vreemd is gezien het feit we in Barcelona wonen. Echter zouden we 's avonds toch een beetje van 30 april gaan meepikken, maar dan in Catalonië. Een aantal weken geleden ontvingen wij namelijk een uitnodiging met een foto van ons koningshuis van de Consul voor een receptie en 'dansfeest' in MareMagnum te Barcelona. Opgetogen vertrokken wij om 20.15 uur die avond naar de haven, geen idee wat ons te wachten stond. Bij aankomst ontvingen wij een briefje met daarop de tekst van het 1e en 6e couplet van het Wilhelmus, deze heb ik vriendelijk geweigerd (alhoewel ik de laatste 4 regels van het 6e couplet altijd vergeet speelde er toch iets van trots in mij op).

Kortom, na een openingsspeech van de Consul Generaal, zongen wij uit volle borst het Wilhelmus (met nog 500 andere Nederlandse gasten). Hierbij het bewijs.

Na dit feestje besloten we ons aan te haken bij wat mensen en ons Koninginnedag feestje 2008 voort te zetten in de bar 'Nakupenda'. Deze was speciaal voor de gelegenhgeid geheel oranje gekleurd en toen wij arriveerden bleken er zo'n 100 Nederlanders daar mee te brullen op Hazes, Guus Meeuwis en vele andere Nederlandse artiesten. Buiten op straat hing het vol met oranje vlaggetjes. Kortom een vreemde gewaarwoording, zeker na een telefoontje vananf het Wed in Utrecht (Cathelijn & Ies bedankt!) waar onze favoriete band (wellicht bekend bij sommige lezers van onze bruiloft in juni 2007) de Leuk dat je er bent band stond te spelen. Kortom het was een vreemde koniginnedag maar zeker niet minder leuk. En zeg nou zelf, als je de foto ziet dan zou het ook in Utrecht kunnen zijn!