De Wondere Wereld

Vakantieman, lekker hè?

Dinsdag - Gardameer: tortellini in tomatensaus met prosecco. Geen hoogstandje, maar sinds Andalusië 2003 een traditie. Goedgemaakt met een kaasplankje waar Aan Tafel op de Nachtegaalstraat nog een puntje aan kan zuigen!

Woensdag: Vooraf Carpaccio, hoofd penne rigate in pesto genovese, met roma-tomaatjes en mozzarella di bufala.

Donderdag: Verse tomatensoep met basilicum en vervolgens risotto al funghi

Vrijdag: linguini met rivierkreeftjes, peterselie en zongedroogde tomaatjes

Zaterdag - Castagneto Carducci: snipperdagje na bloedhete dag in de file en aankomst op té kinderrijke lawaaicamping

Zondag: zelf pizza bakken voor Joep's derde verjaardag, bijvoorbeeld met rauwe ham, Parmazaanse kaas, geitenkaas en gegrillde paprika's!

Maandag: tortellini met verse paddenstoelen en tomaten

Dinsdag: te heet en moe geworden in Siena dus 's avonds een lichte salade

Woensdag: 's middag uit lunchen en wijnproeven, dus 's avonds lichte salade

Donderdag - Lucca: heerlijk uit eten in wijnbar in Lucca!

Vrijdag - Comomeer: stoofpotje van konijn met linguini

Zaterdag: carpaccio en salade caprese met mozzarella di bufala, basilicum en tomaten

Zondag: uitgebreid lunchen, 's avonds de rest van het konijn, nu met risotto

Maandag: Gnocchi met rundvlees

Dinsdag - Bregenz (Oostenrijk): Ratatouille op een éénpittertje

Woensdag: 's avonds laat na ernstig vertraagde treinreis naar München uit eten in Lindau (Dld)

Donderdag - thuis, laat, moe... op naar de volgende vakantie!

Goddank zijn er nog wat foto's...

...en een zonnetje waarvan we vrolijk worden.

Zo, voordat de bouwvak afloopt nog wat kiekjes maken van de bouwput der bouwputten, ofwel de Meerstroom. Allereerst hoop ik dat dat de heren aannemers van Plegt-Vos Geelen niet een van die firmaatjes zijn bij wie de rekeningen in diezelfde bouwvak zo hoog op de deurmat liggen, dat ze ermee stoppen. En allertweedste hoop ik dat ze een beetje opschieten, want mijn geduld raakt langzaam op.

Maar goed, tot mei, juni volgend jaar, wie zal het zeggen, hou ik mijzelf en jullie maar op de hoogte met wat kiekjes. En dan laten we ons niet door een lullig artikeltje 461 uit het wetboek van strafrecht tegenhouden om jullie te voorzien van een puik stukje planning. Het hek is ook weer niet zo hoog, en de punten niet zo scherp dat je er op klaarlichte zaterdagmiddag overheen kunt klimmen. De politie staat vast ergens op fietsers of voetgangers die door rood licht fietsen/lopen te controleren, dus tijd zat!

Wat nou?

Goed, aanschouw van boven naar onder verschillende fases van de bouw van de kelderwanden en uiteindelijke zelfs al de vloer van onze toekomstige woonkamer.

 ..beetje wapeningsstaal... 

 ...bekisting er tegenaan en volgooien met beton...

...muurtje storten en bekisting weghalen...

  ...en dakkie er op!

Kortom, bouwen is niet zo moeilijk

oorverdovende stilte

Stel, je woont in een maatschappij waarin angst en angst zaaien, egoïsme en vervreemding, kortzichtigheid en onderbuikgevoelens weliger tieren dan je zou willen. Waarin geld boven moraal is verheven. Waarin alleen nog geluisterd wordt naar degenen die het hardste schreeuwen. Wat moet je dan doen?

In een politiek klimaat waarin de wil van 'Het Volk' heilig is, de politieke waan van de dag wordt bepaald door de polls van Maurice de Hondt en de voorpagina van de Telegraaf. Waarin stevig aan de basisprincipes van de Grondwet van Nederland, zijnde gelijke rechten én plichten voor iedereen, wordt gemorreld. Waarin kunnen roepen wat ze willen, maar vergeten daarvoor eerst even na te denken over wat ze roepen en welke consequenties dat eventueel voor een ander heeft. Wat moet je in zo;n maatschappij doen?

De brutalen hebben de halve wereld. Bij mijn weten is er dan nog een halve wereld over, dus dat is geen meerderheid. Waar zijn de weldenkenden? Waarom hoor je alleen de grote monden en kunnen we wel binnen een week 30.000 handtekeningen tegen een mogelijk Paars-Plus kabinet worden verzameld. Maar krijgt het CDA nu nog geen 400 handtekeningen tegen een minderheidscoaltie met de PVV. Een coalitie waarin de CDA voorgoed haar ziel lijkt te verkopen om maar te kunne blijven regeren. Een coalitie waarin de VVD de inkomens van Jean Boven-Modaal én het tegenhouden van rekening rijden belangrijker vindt dan gelijke grondrechten, zorg en sociale voorzieningen voor iedereen. En waarin de PVV mag roepen wat ie wil, zonder daarvoor verantwoordelijkheid hoeven af te dragen?

Waar zijn de mensen die na denken met hun hoofd en hun hart in plaats van hun portomonnee en onderbuik?

Waarom hoor ik jullie niet? 

Lager gaan we niet!

Lager gaan we niet, en dan heb ik het niet over het aantal zetels van het CDA, of het vertrouwen in de economie.

Neen, na een poosje absentie wil ik weer eens wat vertellen over ons nieuwbouwproject "De Meerstroom" en of het een beetje vordert.

"Lager gaan we niet" slaat op de heuse afgraving die heeft plaatsgevonden aan de Ina Boudier Bakkerlaan. Na een poosje te zijn geboorschroefd, hadden eind mei alle palen een plekje gevonden in de grond. De fundering staat en zoals op de foto te zien is, staan alle palen netjes in het gelid. Vervolgens zijn heren bouwvakkers begonnen met een klusje genaamd koppensnellen. Een stuk minder luguber dan je in eerste instantie zou denken. Na de grond een stukje verder te hebben afgegraven (tot het laagste punt dus), staken de 'koppen' van de palen een stukje boven maaiveld uit. En zoals dat in Nederland goed gebruik is, wat boven maaiveld uitsteekt, wordt een kopje kleiner gemaakt: het beton wordt weggebroken en de wapening, van onderen verankerd in de betonnen paal, komt bloot te liggen. Koppensnellen dus...

Vervolgens wordt de grond geëgaliseerd en wordt er een werkvloer gestort. Een dunne vloer van een paar centimeter beton, die alleen en al dient om op te werken. Vandaar ook de naam. (zucht)

De echte keldervloer moet natuurlijk stevig worden en dus voorzien van een fikse hoeveelheid wapeningsstaal. Betonvlechten is op zich al een zware klus. Maar ook het staal moet een beetje schoon en droog blijven, dus de werkvloer. De wapening wordt vervolgens aangebracht en vastgezet aan de wapening die uit de palen steekt. Zo veranker je alles en maak je er een geheel van. Nadat de wapening klaar is, kan de werkelijke vloer gesort worden. En volgt er vast weer een hele dikke rekening. Dan volgt ook weer een nieuwe update!

Als je goed kijkt zie je ons huisnummer, de heipalen en de rand van de bekisting waarin de vloer zal verrijzen!

De (deels) gekoppensnelde heipalen en op de achtergrond een stukje werkvloer

De volledige werkvloer, regenwaterafvoer, de onderste wapeningslaag en de wapening die uit de heipalen steekt.

En vanuit een andere hoek. Aan de achterkant kun je al een deel zien waar ook de bovenste wapeningslaag klaar is. 
 
 
 

Boorschroefpalen

Het bier voor de eerste paal zal lekker gesmaakt hebben. En gezien de rekening die we voor de eerste bouwfase ontvangen hebben, had ik graag een uitnodiging ontvangen om een pilsje mee te pakken. Maar helaas, geen uitnodiging en ik ben ook niet o de fiets gesprongen toen ik de eerste doffe klappen van het heiblok op de mantel hoorde. We wonen vlakbij, dus het had prima gekund. Neen, ons rijtje herenhuizen aan de Meerstroom is gefundeerd op boorschroefpalen. Tot groot genoegen van de buren, lijkt me, want een week lang elke dag om half achte 's ochtends wakker geheid worden, is vast geen pretje! Maarre, Pol, boorschroefpalen?

HUH?

Even een lesje grondmechanica! Een boorschroefpaal is een type geluids- en trillingsvrije funderingpaal, die bestaat uit een holle buis die in de grond wordt geboord. Indien de buis op de gewenste diepte is, wordt de paal teruggetrokken en kan beton in de ontstane holte vloeien, in het gevalletje meerstroom met een mooi kooitje wapeningsstaal. Dit type paal wordt gebruikt wanneer geen al te zware fundering nodig is om onevenredige zakkingen te voorkomen. Ofwel om te voorkomen dat als je aan de voorkant van je huis een knikker op de grond legt, die aan de achterkant de tuin in rolt...

Een andere reden kan de parkeergagare zijn die half onder maaiveld komt te liggen. Ik ken de grondwaterstand niet, maar de palen met het wapeningsstaal kunnen ook worden gebruikt om te voorkomen dat de garage gaat drijven op het grondwater. Een waterdichte constructie, al is het een garage, kan zo maar een bootje worden en drijven op het grondwater, als het bootje niet zwaar genoeg is. Tijdens de bouw staat er nog geen huis op, en dat is dan een mooi moment voor de boel om te gaan drijven. Dit zou de reden kunnen zijn voor de heipalen, die houden de boel dan netjes op zijn plek. Afijn, hieronder foto's, want mijn technische uiteenzetting zal wel vermoeiend zijn geworden...

Foto 1: De schroefboorpalen netjes in gelid, de grond in geschroefd door de stelling op de achtergrond

Foto 2: Wie is de Mol?

Foto 3: je ziet het topje van de stalen paal (een holle buis, gevuld met beton en wapeningsstaal) nog nét boven de grond uitkomen.

Foto 4: De heistelling, als je heel goed kijkt zie je de schroefdraad op de stelling!
   

Grondige klus

Zowaar, na maanden van over en weer gestuur van ruwbouwlijsten, afbouwlijsten, tekeningen en ander administratief geneuzel, zijn er nu bewegingen waargenomen op de bouwplaats. En dit keer geen dartel huppelende konijntjes of vrolijk kwetterende mereltjes, maar noeste bouwvakkers.

Een heuse tweeverdiepingen schaftkeet is verrezen op de bouwplaats aan de IBB,alsmede een dixieland met mobiele toiletten. Ja, want ook een bouwvakker heeft zijn prioriteiten. En gezien de onbestendigheid van het Nederlandse klimaat in de maanden maart en april, liggen die bij het droog kunnen klaverjassen en menswaardig kunnen toileteren.

Afijn, er is dus iets gebeurd, en daarom klim ik bij deze weer eens in mijn virtuele pen en post ik ook wat fotootjes voor de thuisblijvers. Vorige week viel tussen alle lieve kaartjes en steunbetuigingen (waarvoor dank) een officiële brief van de heren Plegt, Vos en Geelen op de mat, waarin vrolijk werd verkondigd:

"Het grondwerk is begonnen!"

En omdat we allemaal weten dat voor niets de zon op gaat, en al helemaal niet in bouwend Nederland... Daags erop viel ook de eerste rekening op de mat. Katsjiiiiing!

"Het betalen is begonnen!"

Aanschouw hoeveel er al is gedaan voor een modaal jaarinkomen:

De Wereld van Sophie op locatiebezoek

Er groeien al paddenstoelen, paddenstoelen waar stroom uitkomt nog wel...

 
 Harken voor gevorderden

Ken jij Utrecht op je duimpje?

Ken jij Utrecht op je duimpje? Durf jij voor een groep te staan? En hou je van fietsen? Meld je dan aan bij ColorbikeTours en kom zondag naar onze gidsenmiddag.

Wie zijn wij? ColorbikeTours is een Maatschappelijk Verantwoord bedrijf in Utrecht dat sinds begin 2009 fietstours in en rond de stad Utrecht organiseert. We laten onze gasten Utrecht op een eigenwijze manier zien. Niet alleen de feitjes, jaartallen en weetjes, maar juist ook de mooie verhalen achter de stad, de onontgonnen plekjes en verborgen pareltjes. Een deel van onze inkomsten gaan naar Colorbike projecten in ontwikkelingslanden, alwaar wij fietsen financieren voor schoolgaande kinderen. Wegens groot succes zijn wij nu op zoek naar extra gidsen voor met name de zaterdagen in de lente en zomermaanden.

Lijkt dit jou wat en wil je meer weten? neem dan contact met mij op via LinkedIn of poltummers@hotmail.com en dan hoop ik je zondag 14 maart aanstaande om 13.00 uur te mogen ontmoeten! Namens het hele ColorbikeTours-team, Pol

Koning Winter

De strengste winter sinds pak 'em beet 15 jaar, and still counting. Koning Winter zorgt voor nogal wat oponthoud en vorstverlet voor bouwend Nederland. Ach, dan hebben ze wat extra tijd om de zaken financieel een beetje op orde te brengen om niet als een coma-patiënt aan de beademing en hartbewaking uit de crisis te komen. Eens benieuwd of Bos ook aannemers overeind houdt wanneer die dreigen om te vallen. Misschien moeten ze eens wat ex-PvdA politici in hun raden van commissarissen uitnodigen. Dat werkte bij de banken immers ook prima.

Wat heb ik daar mee te maken? Ogenschijnlijk nog niets, omdat de grond waarop ons nederige stulpje zal verrijzen nog van de gemeente Utrecht is en ondanks dat de bouwvergunning al verleend en onherroepelijk is, er dus nog niet gebouwd mag en worden. Nb. Ben blij dat KvO overigens dit project niet in zijn vizier heeft gehad, maar dat terzijde... Kon er overigens wel gebouwd worden, dan was de grond te bevroren en had er ook niets kunnen worden gedaan.

In de gaten houden wat Erwin Kroll voorspelt dan maar, en of april 2011 als geplande opleverdatum nog niet in gevaar komt. En tot die tijd kunnen wij ons druk maken over andere dingen en sparen om die 175 vierkante meter huis, 12 vierkante meter balkon en 50 vierkante meter tuin een beetje in te kunnen richten.

Maar ook de ruwbouwopties, waar komt de keuken, willen we een open haard en meer van dat soort hele dure 'opties'. Opties die soms zo logisch zijn, dat je haast denkt dat die niet 'vergeten'zijn door een aannemer, maar juist zijn weggelaten om nog even gemakkelijk wat extra centjes te verdienen.

Een buitenkraan aan de achtergevel: tji-tjing 200 eurootjes.
Een bediening voor de ventilatie in de badkamer, die ook daadwerkelijk in de badkamer hangt in plaats van in de keuken: tji-tjing 150 euro.
Een tweede kastje om de garagedeur te bedienen: tji-tjing 190 euro.
Een rookmelder op zolder: tji-tjing 275 euro per stuk.

Rare jongens, die aannemers! Dure jongens vooral!

En natuurlijk de financiering. Om het kringetje naar de banken weer rond te maken. We hebben sinds vandaag definitief groen licht van de ING over onze hypotheek. Hulde! De stukken gaan vandaag, of morgen, zo snel zijn ze niet, op de post naar de oude bekende notaris op de Maliebaan en vol spanning wachten we dan ook op een belletje om te komen 'passeren'.

Emo-shoppen voor grote mensen heet dat; op grote schaal en niet met tientjes maar met tonnen tegelijk... Voelt allemaal wel erg dubbel nu, maar toch kan ik/kunnen wij me/ons er op verheugen...

 

Geurig!

Het dreigende tekort aan strooizout heeft gevolgen voor de verkeersveiligheid, de bereikbaarheid van vitale bedrijven, zorginstellingen, ziekenhuizen, de bevoorrading van winkels en de thuiszorg. Hulpdiensten worden beperkt in hun mobiliteit.

De Noord-Brabantse gemeente Etten-Leur staat op het punt om badzout te gaan strooien. Op de gemeentewerf staan strooiwagens klaar met geparfumeerd, geel, appeltjesgroen en paars zout.

Welkom in Winterwonderland

Mooi is het zeker, maar een paar centimeter sneeuw en het hele land ligt plat. Hilarisch, toch?

  

Bezoek

Gisteren voor het eerst bezoek gehad op ons nieuwe adres. Moeder en schoonmoeder (in willekeurige en ruilbare volgorde) kwamen langs. Kortom, omdat er sinds mijn vorige post hoegenaamd geen reet is gedaan op de bouplaats, maar wat familiekiekjes op locatie!

Minaretten en voetbal

Dit stukje gaat over het verband tussen Zwitserse minaretten en Zwitserse voetballers. Dat zit zo. Zondag stemde bijna 60 procent van de tijdens een referendum opgekomen Zwitsers voor een verbod op de bouw van nieuwe minaretten, de torens op de moskee. De Zwitser in de straat is bang voor islamisering van de samenleving.

Daarover hoorden we twee weken geleden anders weinig klachten, toen de Zwitserse ploeg voor voetballers tot 17 jaar de eerste wereldtitel in de voetbalgeschiedenis van het land won. FIFA-baas Sepp Blatter glom van trots toen hij in Abuja, de hoofdstad van Nigeria, de prijs overhandigde aan zijn landgenoten, na de zege op het gastland. De beschrijvingen in de sportpers waren lyrisch, over het elftal uit alle landen dat wereldmuziek maakte in de sportarena.

De uitblinkers van de ploeg waren Nassim Ben Khalifa en Haris Seferovic, de maker van het enige doelpunt in de finale. Beiden zijn moslim. Hun ouders zijn afkomstig uit Tunesië en Bosnië. Dertien van de 21 spelers in de selectie hebben een dubbel paspoort. Ze zijn kinderen van immigranten, uit onder meer Kosovo, Chili, Albanië, Kroatië, Bosnië, Ghana en Congo. Zwitserland is een immigratieland. Ongeveer hetzelfde ‘gekleurde’ beeld dat het jeugdteam tekent, is te zien bij de nationale ploeg die zich onlangs plaatste voor het echte WK in Zuid-Afrika. Het Zwitserse voetbal profiteert optimaal van de immigratie, zoals zoveel landen dat doen. Zo verloor de Zwitserse kampioensploeg eerder dit jaar in de halve finale van het EK van Nederland, dat onder anderen Shabir Isoufi, Osama Rashid, Oguzhan Özyakup en Mohamed Madmar opstelde.

De minarettenkwestie bewijst eens te meer dat het te gemakkelijk is om sport simpelweg de spiegel van de maatschappij te noemen. Sport is op bepaalde gebieden veel verder dan de rest van de samenleving. Over het algemeen is het zo dat de sport niet kijkt naar ras of geloof, maar naar prestaties. Een land juicht voor winnende sporters in het shirt van dat land, welke kleur ze ook hebben, welk geloof ze ook aanhangen. Seferovic klopte na zijn winnende doelpunt op het witte kruis dat het rode shirt van Zwitserland siert.

Na de wereldtitel van de jeugdploeg is de jacht op de spelers door andere nationale bonden overigens al begonnen. Immers: de jeugdinternational heeft, in tegenstelling tot de A-international, nog geen definitief besluit hoeven nemen over het land waaraan hij zijn toekomst definitief wil geven. Hij mag nog één keer wisselen. Met andere woorden: Ben Khalifa mag voor Tunesië kiezen en Seferovic voor Bosnië.

De technisch directeur van de Zwitserse voetbalbond, Peter Knäbel, zei na de wereldtitel: ‘We moeten op het gemoed van ouders en spelers inwerken, om voor de bond te blijven spelen die ze heeft opgeleid.’ Spelers laten daarbij doorgaans financiële of sportieve motieven meetellen. Misschien dat in dit geval ook morele overwegingen een rol gaan spelen. Want waarom zou je als jonge Zwitserse moslim nog voor Zwitserland willen spelen, als dat land al moeite heeft met een paar minaretten?

Bron: Rubriek Ruimte op links uit de Volkskrant van 1 december

Beter dan Queen

Serious Request

Ooit heb ik al eens gepost over de 3FM Serious Request actie, die destijds over landmijn ging en toen het glazen huis nog in Utrecht op de Neude in Utrecht stond. Een mooie jaarlijkse tradite met een doel doel!

Het is natuurlijk belachelijk dat het glazen huis verhuisde naar Den Haag, Breda en nu weer helemaal naar Groningen, tradities zijn er om aan vast te houden en zo is het glazenhuis thuis in onze Domstad! Toch blijf ik een warm plekje houden voor deze actie, en steunde ik deze altijd al met een kleine financële bijdrage waarvoor ik dan een of andere obscure jaren '60 plaat voor aanvroeg. Die vervolgens niet gedraaid werd, omdat ik steevast de enige bleek die die plaats wilde horen.

Er bestaat ook een veiling waar bedrijven een hunner producten kunnen ter veiling aanbieden aan de hoogste bieder, en waarvan de opbrengsten óók naar het Serious Request doel gaan.

Nu hebben Ad, Angelique, Hans, Helmi en ik sinds dit jaar ons eigen bedrijf: ColorbikeTours. Onder begeleiding van ons of één van onze gidsen zie je de leukste en verrassendste plekjes van onze stad, maar dat wisten jullie al wel. Dat ColorbikeTours goede doelen steunt door 15% van onze inkomsten te doneren aan 'fiets voor een fiets'-projecten, is natuurlijk ook al wijd en zijd bekend.

Maar als de veiling dadelijk van start gaat, kun je ook gaan bieden op een echte voledige verzorgde, all-inclusive ColorbikeTour voor 12 personen. En dat is wel nieuw!

Dus wil jij met je familie, bedrijf, vrienden of sportelftal Utrecht op een leuke manier leren kennen, bied mee!

Vanaf 7 december kun je hier terecht!

 

Uitverkocht

22 Huizen, meer dan 200 geïnteresseerden, één project op loopafstand van het Ledig Erf enerzijds en het Wilhelminapark aan de andere kant. Huizen van 175 vierkante meter, eigen garage en een tuin van tien bij vijf meter, en nog betaalbaar ook... Binnen de kortste keren uitverkocht dus.

 
Wij waren nummer 23 op de lijst.... Maar het leuke is, nummer 17 viel af, en dus hebben we binnen een week besloten een huis te kopen en zitten we nu om de tafels met hypotheekboeren, keukenwinkels, op meerwerk azende aannemers en ander volk van bedenkelijk allooi.

Vanaf vandaag zal ik elke vrijdag vanaf dezelfde plek een foto maken en hier posten. Om jullie een beetje te informeren, maar ook stiekem voor onszelf.

Project 'De Meerstroom' vanaf de Ina Boudier Bakkerlaan - vrijdag 20 november 2009

Centjes...

Alweer bijna negen jaar maakt Nederland deel uit van Euroland. Schaffen we de kleinste muntjes na enkele jaren alweer af omdat caissières te lui zijn om te leren rekenen tot twee cijfers achter de komma. Betalen we met tweekleurige muntjes waarop nog steeds de betonnen haardracht van 8 keer de ‘Balkenende-norm’ verdienende Bea te bewonderen is. God nog steeds met ons is, of we daar nou prijs op stellen of niet en scheiding tussen kerk en staat niet geldt binnen de poorten van de Nederlandse bank. We biljetten gebruiken waarop architectonische en civiel technische hoogstandjes prijken die niet bestaan. En er briefjes in omloop zijn die vrijwel alleen gebruikt worden door bankiers, autohandelaren en andere maffioos penose.

Is dit nou een reden om nostalgisch te worden. Om met ogen vochtig van melancholie herinneringen aan die goede oude tijd, toen alles nog beter was op te halen. Vroeger toen de lucht nog schoon was en seks nog vies? Blijven we hangen de de discussie dat vroeger alles goedkoper was? Dat een omgerekende twee knaken voor een pilsje, of een joetje voor beetje lekker belegd broodje op het station toch echt belachelijk duur is. Nou neen! Er is volgens mij niets mis met de euro, want wisselen hoeft niet meer en dat geld van de Euro-inflatie hebben we aan de andere kant met zijn allen wel weer terugverdiend.

Maar wat ik wel jammer vind, is dat het kwartje niet langer kan vallen. Dat op je de markt tegenwoordig van alle markten thuis bent en je gulden geen daalder meer waard is. Dat hij die geboren is voor een stuiver, geen duppie meer kan worden. En dat ik geen joetje of geeltje meer kan lenen om een pilsje te gaan drinken in de stad…

Hoe kan het dat na bijna een decennium euro’s wij Nederlanders nog geen nieuwe bijnamen hebben bedacht voor onze betaalmiddelen? Waar blijven de nieuwe geeltjes, duppies en pieken? Ik verzin maar wat… Deukjes voor twintig cent muntjes? Deuren voor briefjes van tien of ligt dat te zeer voor de hand?

Kortom, suggesties?

Een stoplicht naar mijn hart...

Het wordt herfst hier in Nederland: de wind gaat harder waaien, en uiteraard altijd pal op de kop! Wanneer ik 's ochtends weg fiets van huis is het nog donker, en wanneer ik naar huis toe fiets is de zon alweer onder. De zomerjas is verruild voor mijn wollen winterjas en zelfs mijn sjaal is al weer buiten geweest. Mijn zadel is nat van de regen, of wit van de rijp waardoor mijn billen het hoe dan ook koud gaan krijgen wanneer ik op de fiets stap.

En toch kom ik steeds weer vrolijk aan, op werk of thuis. Natuurlijk, dat komt omdat ik ondanks alles gewoon een gelukkig mens ben die blij is met wattie heeft. Maar ook omdat er in mijn Staadsie Utrecht steeds meer stoplichten naar mijn hart verschijnen. Niet dat deze zwart-wit gestreepte vrienden overal op groen springen wanneer ik aan kom fietsen. Neen, een stoplicht op groen is geen stoplicht, die merk ik eigenlijk amper op.

Maar juist die verkeersregelinstallatie.s, zoals die apparaten officieel heten, die op rood staan, die maken mij blij, dat zijn nou stoplichten naar mijn hart!

 Waarom? Kijk maar...

Gouden Loekie

Klik hier voor de nieuwe Gouden Loekie!

Waarom

Waarom regelt de NOS nou nooit eens zoiets voor haar medewerkers? Helmi, regel jij dat eens als event?

Maar goed, wij hadden natuurlijk niets te klagen. Rico, bedankt voor een onvergetelijke (ja, sorry Bart) avond. En de rest voor een relaxed weekendje Callela!

Oh my god, they killed Kenny!

Voor Nederlandse wielrenfans is er de laatste jaren weinig te genieten geweest. Weinig helden die als eerste aan de meet kwamen. Geen gele-, roze, bolletjes- of zelfs maar witte truien om de schouders van Nederlandse ridders van de dansende kettingen.

Maar nu hebben we weer iemand in de tour wiens naam over ieders tong gaat. Van het AD tot The New York Times, van de NOS tot de BBC, Kenny van Hummel  is Cult!

In elke etappe waar een col van een categorie van 3 of hoger in voor komt, rijdt deze renner van de SKIL-ploeg in zijn eentje bergje op, bergje af om op grote achterstand over de finish te rijden. De organisatie van de Tour becijferde dat de Spaanse drager van de gele trui de 2740,5 kilometer heeft gereden met een gemiddelde snelheid van 40,567 kilometer per uur. Van Hummel, nummer 161 en laatste in de stand, reed 38,347, en staat daardoor 3 uur, 35 minuten en 54 seconden achter de maillot jaune. In de avondetappe is het zelfs een apart item geworden: “waar is Kenny?”

 

Inflatie van het wielrennen heet dat, uit arren moede maar de nummer laatst volgen. Maar ja, de nummer 34, 78, 121 of 144 volgen, is natuurlijk al helemaal niet interessant. Dan maar de nummer 161 en laatst!

Vandaag is de koninginnerit, met maar liefst vijf zware cols, Oh, my god, they killed Kenny!

 

 

 

Edit 15:50: Kenny is gevallen en heeft op moeten geven

Picknicken voor het goede doel!

SUMMER SPECIAL – FIETSEN EN PICKNICKEN VOOR HET GOEDE DOEL!

Naast fietsen voor het goede doel, kun je in Utrecht nu ook picknicken voor het goede doel! Bij Colorbike Tours Utrecht kan je nu de SUMMER SPECIAL boeken: De Picknick Tour of de Picknick Tour Deluxe.

Wie met Colorbike Tours Utrecht verkent, doet dit uiteraard op een Colorbike. Dat betekent dat we 15% van onze inkomsten afdragen aan de projecten “fiets voor een fiets” in ontwikkelingslanden die Colorbike heeft geselecteerd. Zo is fietsen dus plezier voor twee, en nu kun je dus ook picknicken voor het goede doel!

Je ontdekt Utrecht op de fiets met een local als je eigen enthousiaste gids. En halverwege of aan het einde van de tour, neem je plaats op een groot kleed om midden in het prachtige Wilhelminapark te genieten van een verrassende picknick. 

Wil je liever zelf bepalen wat je eet, kies dan voor de Picknicktour Deluxe! Je start dan met een workshop - je eigen picknickmand samenstellen - waarbij je voor elkaar en jezelf de lekkernijen klaarmaakt om hier vervolgens samen van te genieten in het stadspark.

Wij zorgen voor leuke gekleurde fietsen, manden en kleden en uiteraard een gids voor de tour door Utrecht. Deze tour is te boeken van juli tot en met september. Het picknicken kan in overleg met ons ook worden gecombineerd met onze Fortentour!

Picknicktour (vanaf 4 personen): stadstour met picknick in het Wilhelminapark: € 36,50 per persoon, totale duur circa 3,5 uur (in overleg 2 personen mogelijk als privé tour, prijs in overleg).
Picknicktour Deluxe (vanaf 8 personen): stadstour met picknick in het Wilhelminapark inclusief kookworkshop - je eigen picknick klaarmaken: € 69,50 per persoon, totale duur 5 uur.

 

Reserveer nu in juli of augustus en betaal € 34,50 voor de Picknicktour en € 65,00 voor de Picknicktour Deluxe!

De Stadstour fiets je in de maanden juli en augustus niet voor € 21,50 maar voor € 20,00!

 

Voor meer informatie over de picknicktour, over Colorbike Tours of onze goede doelen, check:

T: 0031-30-2129866
M: info@ColorbikeTours.nl
W: www.ColorbikeTours.nl
     www.Colorbike.nl
      

Fiets Actief

Ik had er nog nooit van gehoord, het tijdschrift Fiets actief. Maar ik sta er nu wel in, als gids met ons eigen ColorbikeTours! Laat die actieve fietsers maar komen...

Kortom, wat het versturen van een simpel een persbericht kan opleveren. Ik ben erg benieuwd, want naast dat we dus in het zomernummer van het grootste fietsblad staan, wijdt de eerstkomende VT Wonen óók nog een artikel aan ons. Maar daarmee nemen wij geen genoegen en dus is deze week een volgend persbericht de deur uitgestuurd met daarin onze SUMMER SPECIAL: de picknick tour. Dat is niet alleen fietsen voor het goede doel, maar ook nog eens liggend in het gras vanhet Wilhelminapark in het zonnetje genieten van een heerlijke picknick voor onze Colorbike-gedachte!

  

(Klik op de afbeelding om het artikel te kunnen lezen)

Keeper...

Vaak toen ik nog het doel verdedigde van de Tegelse Hockey Club, kwam mijn vader even langs. Of het nou regende of de zon scheen, soms een paar minuten, maar soms ook de hele wedstrijd, hij stond achter mijn goal.

Dat was echt ons momentje, eens per twee weken op zaterdag en later op zondag toen ik in het tweede en later het eerste speelde. We kletsten wat, over de wedstrijd, over gewoon wat in ons op kwam. En het was ook echt zijn manier om te laten zien dat hij trots was dat ik daar in die goal stond. Natuurlijk waren er wel eens puberale opmerkingen in de trend van: "Daar heb je hem weer", maar wij trokken ons er bar weinig van aan. Keepers zijn toch al einzelgängers. En weer later hoorde ik van mijn teamgenoten dat zij toch eigenlijk ook zo'n vader als trouwe fan langs de kant hadden willen...

Nou leer je als keeper vrij snel duiken, slidings maken en de bal wegtrappen. Maar het belangrijkste dat je leert, is de baan van een schot in te schatten. Nog voor de bal de stick goed en wel heeft verlaten, weet je waar die terecht gaat komen en onderneem je actie; je duikt, springt of tikt de bal uit de kruising met het puntje van je stick.

Soms weet je echter dat de bal onhoudbaar is. Je voelt: dat wordt een goal en daar ga je niets meer aan kunnen veranderen, hoe hoog je ook springt, snel je sliding is of hoe ver je ook naar een hoek duikt, wat je ook doet. Onhoudbaar.

Mijn vader is arts, talloze ballen heeft hij tegen kunnen houden, maar nu hij komt er een bal op zijn eigen goal die hij niet gaat kunnen stoppen. Wat we ook doen.

Godver...

De wereld is doorgedraaid

"VARA-vedette Matthijs van Nieuwkerk heeft hard uitgehaald naar de makers van De Zomer Draait Door, óók VARA. Om het nog kruidiger te maken: hij doet dat in de VARAgids die vandaag verschijnt.

 

Van Nieuwkerk heeft ‘in grote verlegenheid’ gekeken naar de tijdelijke opvolger van zijn eigen programma, De Wereld Draait Door. ‘Het troosteloze woord zomeruitverkoop drong zich bij mij op. En niet alleen bij mij heb ik begrepen.’

Eerder nam een andere VARA-coryfee, Paul de Leeuw, twitterend de presentatrice van het programma, Froukje Jansen, onder vuur. ‘Dat is het probleem van Froukje bij DZDD: ze vergeet dat ze nog een presentator aan haar tafel heeft en ze alleen maar met zichzelf bezig is!"

Meer verschillen met De Wereld Draait Door heeft Van Nieuwkerk niet kunnen ontdekken. Tot zijn ergernis is niet getracht een ‘zomerse variant’ van DWDD te maken, maar is DZDD ‘een exacte kopie, inclusief presentatietekstjes.’

Zijn ze nou helemaal gek geworden, met Van Nieuwkerk voorop? De meester van het ikterview die iemand onder uit schoffelt die zijn eigen trucje precies kopieert! De Leeuw die dat klakkeloos beaamt en haar verwijt dat zij vergeet dat er ook andere personen aan tafel zitten. Goh, terwijl dat toch goed interviewen is, als we tenslotte zijn vakgenoten mogen geloven:

"Overigens stemde de aanleiding voor het interview hem wel tevreden. Van Nieuwkerk is de winnaar van de eerste Sonja Barend Award, een prijs van de VARAgids die door vakgenoten wordt toegekend aan de beste tv-interviewer."

Als De Leeuw nu echt ballen heeft, twittert hij dit maar eens: ‘Dat is het probleem van Matthijs bij DWDD: hij vergeet dat hij gasten aan zijn tafel heeft en hij alleen maar met zichzelf bezig is!".

24 JUNI, 25 GRADEN EN 26 ONDERWIJZERS

24 Juni, 25 graden en 26 onderwijzers op de fiets door Utrecht.

Afgelopen week had Colorbiketours zijn heuse vuurdoop. 26 Onderwijzers van openbare lagere school de Schelf uit 's-Gravendeel op de fiets achter onze gidsen aan door ons eigen 'staadsie'.

Toch wel een beetje gezonde spanning om deze klus tot een goed einde te brengen, toog Colorbiketours drie man sterk naar het startpunt aan de Heycopstraat. De zon scheen, de fietsen blonken en de banden waren opgepompt. Natuurlijk, om het onszelf moeilijk te maken, was het geen standaard-tour, maar leidde de route eerst naar Het Culinaire Podium aan de Lange Nieuwstraat, alwaar onze vrolijke gasten hun eigen picknick mochten klaar maken. In de vorm van een workshop, dus het is niet zo dat wij hun het werk lieten doen... Deze picknick werd vervolgens in onze vrolijke kanariegele fietskratten geladen en in een bonte stoet togen 26 felgekleurde Colorbikes naar het Wilhelminapark...

 

Onze kleurige Colorbikes op een rijtje.

 

Onze gasten op een rijtje, k(l)eurig wachtend voor verkeerslicht.

 

Vrolijk gekleurde chaos in het zonnige Wilhelminapark.

 

Onze roodgekleurde gasten op een rijtje in het park.

En een dikke drie uur, een ontspannen picknick, een paar kilometertjes fietsen, veel leuke verhalen en interessante weetjes verder, ploften onze gasten en gidsen neer op de terrasstoelen van de Harbour Club aan de Veilinghaven om daar eerst een welverdiend pilsje of roséetje en vervolgens de maaltijd te nuttigen. Moe maar voldaan, zoals dat zo mooi heet!

Wij van Colorbiketours kijken met plezier terug op deze dag, en stiekem ook wel trots!